Onder 5.3. Parket bij de Hoge Raad 3 maart 2015

Ten aanzien van de overige tenlastegelegde geldbedragen komt het hof tot vrijspraak, nu het bewijs ten aanzien van de wederrechtelijkheid van het overschrijven/pinnen van die bedragen in overwegende mate afkomstig is uit één bron, namelijk aangeefster [betrokkene 4] , terwijl [betrokkene 4] daarop in haar RC-verklaring grotendeels is teruggekomen en zij daarover daarna niet weer is gehoord. Niet uitgesloten kan worden dat verdachte, zoals zij ook heeft betoogd en zoals aangeefster bij de rechter-commissaris ook heeft verklaard, gerechtigd was tot het aanwenden van bepaalde geldsommen van [betrokkene 4] ten eigen bate. In dit licht is van belang dat uit wat [betrokkene 4] (en ook verdachte) heeft verklaard naar voren komt dat verdachte destijds voor een groot deel de zorg voor [betrokkene 4] op zich had genomen en in dat licht het niet zonder meer onaannemelijk is dat [betrokkene 4] aan verdachte, die niet of nauwelijks de beschikking had over eigen financiële middelen, toestond dat zij gelden van de rekening van [betrokkene 4] voor zich zelf aanwendde. Door deze omstandigheid is naar het oordeel van het hof niet meer met voldoende mate van zekerheid vast te stellen welke bedragen verdachte met instemming van [betrokkene 4] voor zichzelf heeft aangewend en welke bedragen mogelijk zonder toestemming van [betrokkene 4] door verdachte ten eigen bate zijn opgemaakt.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fec7c6ec9872a9dfee59fa52e73c84caa8ec0179df965b37d340e778ad00be99 | shasum -a 256