Onder 7.3 Parket bij de Hoge Raad 31 maart 2015

Zoals boven bleek, verwijst de Verordening voor het verzekeringstijdvak naar nationaal recht. Ik ben niet bekend met Oostenrijks sociale verzekeringsrecht, maar ga er van uit dat de belanghebbende aldaar slechts verzekerd was gedurende haar dienstbetrekking aldaar, nu zij geen inwoonster was en geen ander aanknopingspunt met Oostenrijk had, zodat het Oostenrijkse verzekeringstijdvak denkelijk slechts drie maanden beliep (of een verzekeringstijdvak van één maand in 2008 en een verzekeringstijdvak van twee maanden in 2009). Onduidelijk is echter of voor de beoordeling van ‘plegen’ uitgegaan moet worden van slechts die periode van werkzaamheid in Oostenrijk. Voor Nederland lijkt mij uitgegaan te moeten worden van het verzekeringstijdvak 2009 of langer, nu de belanghebbende voortdurend inwoonster en – naar nationaal recht – voortdurend verzekerd was en is. Als van de respectievelijke nationale verzekeringstijdvakken uitgegaan moet worden, placht de belanghebbende dus vermoedelijk – vanuit Oostenrijk bezien – in 2009 haar Oostenrijkse loondienst in Oostenrijk uit te oefenen en – vanuit Nederland bezien – haar Nederlandse loondienst in Nederland. Dan placht zij dus in twee lidstaten te werken en is art. 14(2)(b)(i) van toepassing; die bepaling wijst alsdan voor het gehele tijdvak de wetgeving van het woonland van de belanghebbende aan: Nederland. Het ligt echter weinig voor de hand om voor de beoordeling van het ‘plegen te werken’ twee totaal verschillende referentieperioden per land te nemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f31db07b2024a9418795e2406314cd82bbdf62a750fe44a42511f8aac6477a2 | shasum -a 256