Onder 2.2.4 Parket bij de Hoge Raad 24 april 2015

Het Herenhuisarrest zag op een geval waarin de renovatie een financiële achtergrond had. Aangenomen wordt dat de eis van een structurele wanverhouding niet ziet op het geval dat de renovatie is ingegeven door sociale/ideële en beleidsmatige motieven. In andere gevallen (in principe bij particuliere verhuur van woonruimte dus) zal veelal sprake zijn van een combinatie van financiële en andere motieven, zoals de bouwkundige staat van het verhuurde. Ook in dat laatste verband is het stellen van de vraag of sprake is van een structurele wanverhouding tussen de exploitatiekosten en de huuropbrengsten gerechtvaardigd. In het Herenhuisarrest fungeert de structurele wanverhouding tussen exploitatiekosten en de huuropbrengsten voorafgaande aan de renovatie als een soort drempel in de te maken afweging. Als deze structurele wanverhouding er is, dan kan een renovatie om financiële motieven, afhankelijk van de overige omstandigheden van het geval, een beroep op dringend eigen gebruik rechtvaardigen. Bij de toets aan de omstandigheden van het geval speelt dan vervolgens m.i. ook een rol de beoogde financiële situatie na renovatie. Zou de exploitatie voor de verhuurder niet beter worden, dan is er immers geen financiële noodzaak voor renovatie, althans dan biedt de voorgenomen renovatie voor diens benarde financiële situatie geen oplossing. Ik besprak dit punt meer uitgebreid in mijn conclusie voor het arrest Alog/Ultimo, waarnaar ik verwijs.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cd1439b9ae0f373aacd631adad0202ec5d27edb5caf27066cb0d7c1673d5d98d | shasum -a 256