Onder 2.9. Parket bij de Hoge Raad 20 maart 2015

Onderdeel 1.2 is subsidiair voorgedragen en behelst een reeks motiveringsklachten. De klacht onder a houdt in dat de aangehaalde overweging niet impliceert dat de alcoholverslaving gepaard gaat met een psychische stoornis van een zodanige ernst dat door deze stoornis (en niet slechts door het gebruik van alcohol) de geestvermogens van betrokkene zo ingrijpend worden beïnvloed dat het door deze stoornis veroorzaakte gevaar hem niet kan worden toegerekend omdat de stoornis de gevaarvolle daden overwegend beheerst. Deze klacht gaat niet op, om dezelfde reden als besproken bij onderdeel 1.1. Anders dan de klacht onder b veronderstelt, behoefde de rechtbank – om haar beslissing begrijpelijk te doen zijn – niet in te gaan op de vraag of bij betrokkene sprake is van een aantasting van de fysiologische integriteit van de hersenen. Het antwoord op die vraag kan van belang zijn in gevallen waarin een ver voortgeschreden alcoholverslaving (bijvoorbeeld bij het syndroom van Korsakov) als grond voor vrijheidsbeneming wordt aangevoerd, zonder dat sprake is van samenloop met andere psychische aandoeningen die het uiteindelijk resultaat mede bepalen. In dit geval is de rechtbank, zoals gezegd, uitgegaan van een persoonlijkheidsstoornis die oordeels- en kritiekstoornissen tot gevolg heeft die, in combinatie met de alcoholverslaving, het handelen van betrokkene overheersen en betrokkene gevaar doen veroorzaken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bda4938c3d0fbf80994c67e7060449573ffe93c9f9b1713fb9058c23e793c337 | shasum -a 256