Onder 3.20 Parket bij de Hoge Raad 8 mei 2015

De klachten van onderdelen 1.6(a) t/m 1.6(c) zijn ongegrond. De vordering van de Consultants is, voor zover hier aan de orde, gebaseerd op de stelling dat [eiser] c.s. persoonlijk ernstig verweten kan worden dat zij een gang van zaken hebben bewerkstelligd of toegelaten waardoor, naar zij redelijkerwijs behoorden te begrijpen, bestaande verplichtingen van Etirc niet meer konden worden nagekomen en Etirc voor de daardoor ontstane schade geen verhaal zou bieden (zie rov. 2.25 eindarrest). Het hof heeft, naar ik begrijp, aangenomen dat voor toewijzing van die vordering op die grondslag, niet noodzakelijk is dat de Consultants bewijzen dat het onvermogen van Etirc om hun vorderingen te voldoen het gevolg was van bij [eiser] c.s. aanwezige onwil om de Consultants te voldoen (zie onder meer rov. 3.8 eerste tussenarrest). Verder heeft het hof geoordeeld dat het in het licht van het reeds gevoerde partijdebat op de weg van [eiser] c.s. lag om (in het kader van hun betwisting van de stellingen van de Consultants) voldoende concreet te onderbouwen dat zij binnen de grenzen van de in art. 2:9 BW bedoelde redelijke taakvervulling hebben gedaan wat mogelijk en noodzakelijk was om te bewerkstelligen dat Etirc alle bedragen die Riro Ventures krachtens de overeenkomst van 7 september 2008 verschuldigd was daadwerkelijk kon innen (zie rov. 3.30 eerste tussenarrest). Deze en de overige met onderdelen 1.6(a) t/m 1.6(c) bestreden oordelen geven geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en ook niet onbegrijpelijk of onvoldoende gemotiveerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a0e275d69a0ea483feffbfc61fcd2b4acb88d26ffceddc60f024f4c244d013c2 | shasum -a 256