Onder 3.31 Parket bij de Hoge Raad 8 mei 2015

De klachten van onderdeel 3 zijn ongegrond. Het hof heeft in rov. 2.4 van het derde tussenarrest geoordeeld dat hetgeen [eiser] c.s. in hun akte van 6 november 2012 naar voren hebben gebracht, het hof met betrekking tot de kwestie van de facturering door Etirc aan Riro Ventures niet op andere gedachten heeft gebracht (zie ook rov. 2.7 tweede tussenarrest). Het hof overweegt: “Hoe reëel de verwachting was dat Etirc uit de lening van de Russische bank betaald zou gaan worden heeft het hof voor zijn in het tussenarrest van 2 oktober 2012 gegeven (deels voorshandse) oordeel niet van belang geacht.” En vervolgens: “Het ging immers niet aan af te zien van bedragen waarover zekerheid bestond en tot de facturering waarvan [eiser] c.s. zich jegens de Consultants contractueel hadden verplicht, in de verwachting van een onzekere betaling door derden” (zie rov. 2.4 derde tussenarrest). In dat kader is van belang dat aangenomen moet worden dat ook indien en zolang geen lening verkregen werd van Vnesheconombank, Riro Ventures gewoon in staat was om de door Etirc te factureren bedragen te voldoen (zie onder meer rov. 2.1, 2.7 eindarrest, rov. 2.5 tweede tussenarrest, rov. 2.2 derde tussenarrest). Het oordeel van het hof dat [eiser] c.s. onder die omstandigheden en gezien de vastgestelde onzekerheid omtrent de verstrekking van de lening door Vnesheconombank (ongeacht hoe reëel nou precies de verwachting was dat die bank een lening zou verstrekken) niet mochten bewerkstelligen of toelaten dat Etirc afzag van de facturering aan Riro Ventures, geeft geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is ook niet onbegrijpelijk of onvoldoende gemotiveerd. De tegen dat oordeel gerichte klachten falen derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a0e275d69a0ea483feffbfc61fcd2b4acb88d26ffceddc60f024f4c244d013c2 | shasum -a 256