Onder 4.9. Parket bij de Hoge Raad 22 mei 2015

Het gevorderde ten laste van [verweerders] zal worden afgewezen nu de opdracht aan de maatschap en niet aan hen persoonlijk is gegeven. Feiten die een persoonlijk ernstig verwijt aan [verweerders] of een door hen persoonlijk gepleegde onrechtmatige daad kunnen opleveren zijn niet gesteld. De stelling van [eiser] dat zij niet naar behoren hebben geadviseerd of zelfs ernstig te kort zijn geschoten in hun dienstverlening als advocaat is voor een dergelijke conclusie onvoldoende. [verweerder 2] was (naar moet worden aangenomen op grond van de stellingen van partijen) in dienst van de maatschap (waarin de vennootschap van [verweerder 1] maat is geweest) en was niet in dienst van [verweerder 1] persoonlijk, zodat het door [eiser] aangehaalde artikel 6:170 BW geen grondslag oplevert voor aansprakelijkheid van [verweerder 1] . De stellingen van [eiser] dat [verweerders] ook voor Alasco en [betrokkene 2] werkten en eind 2007 en in de eerste maanden van 2008 kennis hadden van beslagleggingen en vorderingen van derden ten laste van Alasco en [betrokkene 2] zijn eveneens onvoldoende nu [eiser] niet (aan de hand van concrete feiten) stelt dat [verweerders] roekeloos hebben gehandeld (door welbewust gegevens te onthouden) of het oogmerk hebben gehad om hem te benadelen. Dit geldt ook voor zijn stelling dat [verweerders] zijn zaak tegen de notarissen (of anderen) niet goed hebben behandeld. Zijn stelling dat [verweerder 1] een fee heeft ontvangen voor het aanbrengen van [eiser] als geldgever is tot slot ook onvoldoende nu hij niets stelt waaruit volgt dat [verweerder 1] hierdoor heeft verzuimd zijn taak naar behoren te vervullen (en hem dus welbewust belangrijke gegevens over de kredietwaardigheid van de geldleners en de waarde van het onderpand niet heeft verstrekt).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/edda256e69e4e5ae49fcbe893076495967f04dbab4a0f1412164453fcf1844d2 | shasum -a 256