Onder 2.14. Parket bij de Hoge Raad 29 mei 2015

In de memorie van grieven heeft Stadstoezicht, zoals gezegd, haar grieven mede gericht tegen de verwerping van dit in eerste aanleg gevoerde verweer, maar daaraan niet de gevolgtrekking verbonden dat de vordering onder deze omstandigheden ‘stuitend’ was (lees: naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar) en om díe reden niet had mogen worden toegewezen door de rechtbank. Ook in eerste aanleg had Stadstoezicht niet aangevoerd dat om die reden de vordering niet toewijsbaar zou zijn. Het gaat in wezen om een nieuwe grief die eerst bij pleidooi in appel is aangevoerd, ook al heeft Stadstoezicht de eerder aangevoerde feiten daaronder ‘geschoven’. Dit voert mij tot de slotsom dat de tweede klacht van onderdeel I.a slaagt. In het voetspoor daarvan slaagt ook de klacht onder I.c. [eiser] kon weliswaar ermee rekening houden dat deze feiten hem zouden worden tegengeworpen, maar niet dat dit in een ander verband – te weten een nog niet eerder ingenomen standpunt – zou geschieden. In deze zienswijze behoeven de overige klachten (I.b, I.d en I.e) geen bespreking meer. Overigens gaat onderdeel I.e uit van een lezing van het bestreden arrest die naar mijn mening feitelijke grondslag mist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e403633957af6dff2c3badedfd1626d8a90fdfae6ba1080e95edb5af8b7b2384 | shasum -a 256