Onder 2.26 Parket bij de Hoge Raad 5 juni 2015

Ook ten aanzien van periode V falen de klachten. Het hof heeft met betrekking tot die periode wel de aanvaardbaarheidstoets toegepast. Dit stond het hof vrij; het was aan het hof overgelaten om te bepalen of en in hoeverre de Tremanormen, waaronder de aanvaardbaarheidstoets, zich voor toepassing lenen. De man heeft zich – zoals in cassatie onbestreden als uitgangspunt geldt – in hoger beroep op het standpunt heeft gesteld dat hij, mede gelet op zijn schuldenlast, over onvoldoende draagkracht beschikt om de door de vrouw verzochte kinderalimentatie te voldoen (rov. 4.3) en dat hij als gevolg van betalingsproblemen steeds meer schulden heeft gemaakt met verschillende loonbeslagen tot gevolg (rov. 4.4). Hij heeft verklaard financieel aan de grond te zitten (p-v d.d. 5 december 2013, p. 1). In het licht van deze stellingname is voorts niet onbegrijpelijk dat het hof de aanvaardbaarheidstoets heeft toegepast en in dat kader heeft onderzocht of de forfaitaire bijdrage ad € 25 per kind per maand, mede gegeven de bestaande maandelijkse schuldenlast ad € 100, tot een onaanvaardbaar resultaat leidt. Het hof heeft daartoe de werkelijke draagkracht berekend en is op basis daarvan tot het oordeel gekomen dat een bijdrage van € 25 aan de wettelijke maatstaven voldoet. Dit oordeel is noch onbegrijpelijk, noch ontoereikend gemotiveerd. Voor zover het onderdeel de klacht behelst dat het hof de in het Tremarapport, par. 7.3, vermelde aanbevelingen omtrent stelplicht en bewijslast heeft miskend, strandt die klacht op de omstandigheid dat de Tremanormen geen recht in de zin van art. 79 lid 1, sub b, RO vormen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ec6338f5a286dae0f619a0900f15cf47c79c037682e9a191e69dd1f8544b374e | shasum -a 256