Citaat | Parket bij de Hoge Raad 26 juni 2015

Onder 2.8 Parket bij de Hoge Raad 26 juni 2015

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 26 juni 2015, ECLI:NL:PHR:2015:985.

De belastingclaim waarop de bepaling betrekking heeft, betreft het vervreemdingsvoordeel (het verschil tussen de overdrachtsprijs en de verkrijgingsprijs van de aandelen; vergelijk art. 4.19 lid 1 Wet IB 2001) dat voortvloeit uit de overdracht van de aandelen van de vrouw aan de man. De zogenaamde doorschuiffaciliteit (de art. 4.17 en 4.39 lid 1 Wet IB 2001), die overigens buiten toepassing blijft als de gezamenlijke belanghebbenden dat verkiezen (art. 4.38 Wet IB 2001), houdt in dat de vrouw die belastingclaim niet behoeft te voldoen, maar dat die claim wordt doorgeschoven naar de man: de belastingclaim als zodanig vervalt niet (en wordt, anders dan het hof heeft aangenomen, evenmin onzeker), maar blijft drukken op de aan de man overgedragen aandelen, in die zin, dat de fiscus bij een latere vervreemding van de aandelen met de man zal afrekenen, alsof de man de aandelen tegen de lagere, destijds voor de vrouw geldende verkrijgingsprijs heeft verkregen. Dat de doorschuifregeling werkt ten nadele van de man (welk nadeel zich bij een toekomstige vervreemding realiseert), is (anders dan het hof kennelijk heeft aangenomen) méér dan een door de man genomen “risico” ; het is een zekerheid, die de waarde die de aan de man overgedragen aandelen voor hem vertegenwoordigen, aanstonds in negatieve zin beïnvloedt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/21832760ba2e1a76286f2bd5af841576727714a86b6af0213d0197b1791f4af0. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 21832760ba2e1a76286f2bd5af841576727714a86b6af0213d0197b1791f4af0, en de alinea staat in dat document op bytes 43953 tot 45366.