Onder 2.29 Parket bij de Hoge Raad 26 juni 2015

Het oordeel dat de man dient te worden gehouden aan de door hemzelf in eerste aanleg langdurig verdedigde waarde en dat, behoudens zeer overtuigende aanwijzingen voor de onjuistheid van die stellingname, geen aanleiding bestaat voor een deskundigenonderzoek, strekkende tot een nieuwe waardering van de aandelen, berust louter op het standpunt dat de man - volgens het hof - langdurig in eerste aanleg heeft ingenomen. Uit de bestreden beschikking blijkt niet dat het hof zelf de aanvankelijk door de man verdedigde waardering juist heeft geacht en die waardering inhoudelijk voor zijn rekening heeft genomen. Hoewel de rechter in het kader van de verdeling van een gemeenschap veel vrijheid heeft , is het hof mijns inziens aldus van een onjuiste rechtsopvatting uitgegaan, althans heeft het zijn oordeel niet naar behoren gemotiveerd. De man heeft immers (in elk geval) in hoger beroep zijn standpunt met betrekking tot de waardering gemotiveerd gewijzigd. Hiertoe was de man in beginsel ook bevoegd, omdat het hoger beroep mede kan dienen om fouten en vergissingen te herstellen en omdat van een partij die in hoger beroep een ander standpunt inneemt, in beginsel niet kan worden gevergd dat hij hiervoor een rechtvaardiging geeft . Ik merk hierbij op dat uit de bestreden beschikking niet blijkt dat het hof de bedoelde wijziging van standpunt op zichzelf ontoelaatbaar heeft geacht, bijvoorbeeld wegens strijd met de eisen van een goede procesorde .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/21832760ba2e1a76286f2bd5af841576727714a86b6af0213d0197b1791f4af0 | shasum -a 256