Onder 2.31 Parket bij de Hoge Raad 26 juni 2015

Gegrond acht ik ook de klacht van subonderdeel IIf. Dat, zoals het hof heeft geoordeeld, “geenszins gezegd is dat een nieuwe waardering significant anders zou uitvallen dan de thans gehanteerde waarde” , kan het oordeel dat er geen aanleiding is voor een nieuwe en door (een) deskundige(n) te verrichten taxatie onmogelijk mede dragen. Dat laatste geldt ook voor zover in de bestreden passage in rov. 36 ligt besloten dat dermate veel verschillende waarderingsmethoden bestaan die zowel tot hogere als lagere uitkomsten dan de gehanteerde waarde kunnen leiden, dat ook een afwijkende uitkomst van een eventuele nieuwe taxatie niet zonder meer beslissend zou zijn (en daarom ook het rapport van [A] niet kan worden gevolgd). Dat veel verschillende waarderingsmethoden bestaan, ontslaat de rechter niet van zijn taak de waarde van de aandelen te bepalen aan de hand van de methode die het meeste recht doet aan de bijzonderheden van het gegeven geval. Dat de in casu door rechtbank en hof gehanteerde waarde in dat opzicht bij voorbaat boven de door een deskundige vast te stellen waarde zou prevaleren, kan niet worden aangenomen, al was het maar omdat volstrekt onduidelijk is aan de hand van welke methode de thans gehanteerde waarde (zo die al - mede - door een deskundige is bepaald) is vastgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/21832760ba2e1a76286f2bd5af841576727714a86b6af0213d0197b1791f4af0 | shasum -a 256