Onder 2.13 Parket bij de Hoge Raad 22 januari 2016

In rov. 4.9 heeft het hof echter uitdrukkelijk in het midden gelaten of de periodiek verschafte overzichten aangemerkt moeten worden als loutere bewijsstukken (stelling curatoren) dan wel even zovele ‘nadere overeenkomsten’ (stelling [verweerder] ). Het hof heeft op zijn beurt a) vastgesteld dat beide partijen – [betrokkene] en [verweerder] – telkens op het fundament van de oorspronkelijke overeenkomst voortbouwden , b) doordat zij, op basis van de door [betrokkene] vermelde gegevens en naar keuze van [verweerder] , de hoofdsom (die het onderwerp van de beleggingsovereenkomsten uitmaakte) nader bepaalden en tevens vaststelden welk gedeelte van het door [betrokkene] opgegeven rendement voor onmiddellijke uitkering werd bestemd (welke uitkering dan ook binnen afzienbare tijd volgde), waarbij, naar het oordeel van het hof, c) [verweerder] op grond van de inhoud van de door [betrokkene] verstrekte overzichten en bij gebreke van concrete waarschuwingssignalen als eerder door het hof besproken , er gerechtvaardigd op heeft mogen vertrouwen dat de door [betrokkene] opgegeven rendementen, zoals overeengekomen, daadwerkelijk uit beleggingen in Japanse warrants afkomstig waren en dat [betrokkene] daarmee voldeed aan een verplichting waartoe hij op grond van hetgeen tussen partijen was overeengekomen gehouden was, d) welk vertrouwen, zoals de rechtbank heeft overwogen, aan een vordering uit onverschuldigde betaling in de weg staat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/936d39e7a9bc225334e9a15b9db47bb40723d1553b7861466e4732b08406a017 | shasum -a 256