Onder 4.4. Parket bij de Hoge Raad 22 januari 2016

[verweerder] verenigt zich met het oordeel van de rechtbank dat hij op grond van de bij hem bekende gegevens niet had moeten vermoeden dat de aan hem uitbetaalde bedragen van oplichting afkomstig waren. Hij voert aan dat er voor hem geen reden bestond om te twijfelen aan de deskundigheid en de in het verleden behaalde successen op beleggingsgebied van [betrokkene] . Deze had immers een verleden achter zich als valutahandelaar bij de Kredietbank in België en was inmiddels directeur van de beleggingsonderneming [A] . [betrokkene] beschikte over een grote overtuigingskracht, niet alleen tegenover [verweerder] , maar, naar naderhand is gebleken, ook tegenover tal van anderen die substantiële bedragen aan [betrokkene] toevertrouwden ter belegging. [betrokkene] genoot destijds alom in de kringen waarin hij placht te verkeren groot aanzien. Weliswaar had [verweerder] geen zicht op de wijze waarop [betrokkene] de beleggingen gestalte gaf, doch hij kreeg periodiek een overzicht van de behaalde rendementen en het stond te zijner keuze of hij daarvan een bedrag uitbetaald wenste te krijgen, dan wel dat de rendementen zouden worden toegevoegd aan de hoofdsom van de oorspronkelijke beleggingsovereenkomst. Voor zover hij kon zien kreeg de door hem uitgebrachte keuze de verlangde uitvoering, hetgeen hem sterkte in zijn vertrouwen in [betrokkene] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/936d39e7a9bc225334e9a15b9db47bb40723d1553b7861466e4732b08406a017 | shasum -a 256