Onder 3.11 Parket bij de Hoge Raad 14 oktober 2016

Bij de beoordeling van deze klacht stel ik voorop dat het hof in de stellingen van de Gemeente kennelijk geen beroep op misbruik van bevoegdheid heeft gelezen. Dat acht ik in het licht van de bedoelde stellingen niet onbegrijpelijk. Evenmin getuigt het van een onjuiste rechtsopvatting of is het onbegrijpelijk dat het hof niet ambtshalve de rechtsgronden in de thans in cassatie door de Gemeente voorgestane zin heeft aangevuld. De gestelde feiten impliceren immers niet zonder meer dat aan de voorwaarden voor misbruik van bevoegdheid (te weten dat de ontbindingsbevoegdheid wordt uitgeoefend met geen ander doel dan een ander te schaden of met een ander doel dan waarvoor zij is verleend of dat [verweerster] naar redelijkheid niet tot die ontbinding had kunnen komen, in aanmerking nemende de onevenredigheid tussen het belang bij de ontbinding en het belang dat daardoor wordt geschaad) is voldaan. In dat verband is mede van belang dat uit ’s hofs oordeel volgt dat [verweerster] een gereed belang had bij verlening van de vrijstelling en bouwvergunning op de kortst haalbare termijn en daarmee tevens bij zowel de ingebrekestelling, als de daaropvolgende ontbinding. Het hof heeft in dit verband herhaaldelijk het dringende karakter van de in de planning opgenomen termijn benadrukt met het oog op de verkoopopgave van [verweerster] binnen twee jaar na de totstandkoming van de overeenkomsten. Een beroep op misbruik van bevoegdheid zou reeds daarop hebben moeten stranden. De omstandigheid dat [verweerster] mogelijk bijkomende belangen had, doet aan het door het hof aangenomen gereed belang niet af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ba2fd6db7206b689c48877f16259f721a10eb120357871aa1a1c1f3a8386fdbc | shasum -a 256