Onder 3.15 Parket bij de Hoge Raad 28 oktober 2016

Na de behandeling van onderdeel 2 behoeft niet lang meer bij subonderdeel 1.3 te worden stilgestaan. Voor zover de klacht aanhaakt bij subonderdelen 1.1 en 1.2 gaat deze niet op, omdat die voorafgaande onderdelen niet opgaan. Het subonderdeel scharniert om het ontbreken van diefstalpreventiemaatregelen door [verweerster], maar we zagen bij onderdeel 2 al dat het hof, gegeven de onvoorzienbaarheid van de diefstal, op dit punt niets hoefde vast te stellen, zodat het achterwege blijven van voorzorgsmaatregelen, anders dan subonderdeel 1.3. meent, niet leidt tot toerekening van [verweersters] tekortkoming krachtens verkeersopvattingen. Wanneer sprake is van onvoorzienbaarheid voor de maatman, is het verlangen van preventiemaatregelen voor zo’n redelijkerwijs niet te voorzien geval niet aan de orde en kan in het nalaten daarvan geen schending van de zorgplicht worden gezien. Ook kon het hof in het midden laten of in de branche gebruikelijk is dat diefstal voor rekening van de huurder komt, gelet op de motivering van het hof om dat gelet op de omstandigheden van dit specifieke geval niet aan te nemen. Bovendien heeft [verweerster] de betreffende stelling van [eiseres] gemotiveerd bestreden (MvA 28). Het verschil met de situatie uit de hoofdhuurverhouding Aarnouds-[eiseres] heeft het hof in rov. 3.8.8 afdoende gemotiveerd. Nadere motivering was niet vereist om dit oordeel van het hof begrijpelijk te laten zijn, zodat ook het “ten vierde” uit subonderdeel 1.3 niet tot cassatie kan leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ebcfbfb9dc186cade1dd81718cc243e916c5925c2709858a23baabe8b014224c | shasum -a 256