Onder 3.13 Parket bij de Hoge Raad 28 oktober 2016

Ook subonderdeel 1.4 kan niet slagen. Rechtens onjuist noch onbegrijpelijk is dat het hof [eiseres] heeft aangerekend niets met de wetenschap van de wanverhouding tussen de huurpenningen en de waarde van de rijplaten te hebben gedaan. Als gezegd kunnen informatieplichten voortvloeien uit informatie-asymmetrie en mag de rechter daar in de sfeer van de verkeersopvattingen gevolgen aan verbinden. [eiseres] had [verweerster] in de optiek van het hof in de gelegenheid moeten stellen om een geïnformeerde beslissing te nemen bij wetenschap dat het diefstalrisico bij hem lag, of, alternatief zelf de risico’s kunnen afdekken en (partieel) doorberekenen in de huurprijs. Dat geldt ook indien het bestaan van een teruggaveplicht in aanmerking wordt genomen. Tekortkoming en toerekening zijn separate begrippen, zodat het enkele gegeven dat er een teruggaveplicht op [verweerster] rust (en dat zij in de nakoming daarvan is tekortgeschoten) op zichzelf geen grond kan zijn voor beslechting van de toerekeningskwestie, althans om de begrijpelijkheid van het oordeel van het hof op dit punt aan te tasten. In wezen is het tekortschieten in deze waarschuwingsplicht, danwel het zelf afdekken van een onverantwoord hoog geacht diefstalrisico de (overtuigende) achterliggende gedachte van de beslissing van het hof, een dragende pijler naast de onvoorzienbaarheid van een diefstal als in deze zaak.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ebcfbfb9dc186cade1dd81718cc243e916c5925c2709858a23baabe8b014224c | shasum -a 256