Onder 3.5 Parket bij de Hoge Raad 28 oktober 2016

Subonderdelen 1.1 en 1.2 bepleiten dat in plaats van aansluiting te zoeken bij Spruijt/Tigchelaar rechtens aansluiting moet worden gezocht bij Oerlemans/Driesen voor de toerekeningsvraag in onze zaak. Zij zoeken tevergeefs steun in Oerlemans/Driessen om het bestaan van een rechtsregel te verdedigen die inhoudt dat de toerekenbaarheid van een tekortkoming bestaande in het niet nakomen van de verplichting om het gehuurde terug te brengen in beginsel is gegeven, tenzij er sprake is van bijzondere omstandigheden. In het betreffende arrest, maar ook al eerder , heeft Uw Raad juist benadrukt dat tekortkoming en toerekenbaarheid twee afzonderlijke elementen zijn en dat met het bestaan van een tekortkoming de toerekenbaarheid niet gegeven is . In Oerlemans/Driessen is door Uw Raad de vuistregel geformuleerd voor een heel ander type gevallen: op de verkoper van een industrieel (niet door hemzelf) vervaardigd product rust een risico-aansprakelijkheid voor verborgen gebreken, waarop slechts onder bijzondere omstandigheden een uitzondering mogelijk is. Gelet op de bewoordingen uit het arrest is de portee van deze regel beperkt tot dat type gevallen en daar valt onze zaak niet onder. Het “tenzij” in art. 6:74 BW brengt een stelplicht- en bewijslastrechtelijke regel tot uitdrukking (die in deze zaak geen rol speelt en daarom verder kan blijven rusten) en niet de regel dat de toerekenbaarheid mét de tekortkoming danwel het ontbreken van schuld is gegeven, zoals [eiseres] in cassatie ten onrechte verdedigt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ebcfbfb9dc186cade1dd81718cc243e916c5925c2709858a23baabe8b014224c | shasum -a 256