Onder 2.6 Parket bij de Hoge Raad 11 november 2016

Zoals het hof in zijn overwegingen betrekt, had de vrouw zich, onder verwijzing naar de reactie van de door haar ingeschakelde deskundige [betrokkene] (hierna: [betrokkene] ) d.d. 11 april 2013 (de brief vermeldt abusievelijk 2012), al bij brief van 12 april 2013 aan de deskundige verzet tegen het feit dat deze in zijn concept-rapport de vordering op [D] had gecorrigeerd ten opzichte van de financiële rapportage van de accountant van de vennootschap d.d. 29 juni 2010, welke rapportage volgens [betrokkene] was opgesteld in overeenstemming met de richtlijnen voor de jaarverslaggeving en met goed koopmansgebruik en rekening houdend met o.m. de mogelijke betalingsproblemen na een eventuele uitspraak van de BGC. De deskundige Den Hertog heeft daar, zoals het hof in aanmerking neemt, bij brief van 20 juni 2013 op gereageerd en de bezwaren tegen de door hem toegepaste herwaardering verworpen. Het hof is in de bestreden rechtsoverweging voorts ingegaan op de stellingen van de vrouw – verwijzend naar de brieven van [betrokkene] d.d. 3 en 5 maart 2014 – naar aanleiding van het op 1 juli 2013 gedeponeerde deskundigenbericht, o.m. met de strekking dat, gelet op de stroeve onderhandelingen en financiële positie van [D] , de subjectieve risico-inschattingen per 16 juni 2010 omtrent het toegewezen en daadwerkelijk uitbetaald krijgen van de vordering zeer hoog moeten worden ingeschat. Het hof heeft alle voornoemde stellingen van de vrouw echter van onvoldoende gewicht geacht tegenover de omstandigheid dat de duidelijkheid omtrent de vordering reeds kort na de peildatum is verschaft. Het in belangrijke mate feitelijke oordeel van het hof is niet onbegrijpelijk en voldoet naar mijn mening aan de voor het al dan niet volgen van een deskundigenbericht geldende motiveringseisen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8861202b73a2e47344e5093353d225e5938b20d7f2cc9edd60a6499750fe0b16 | shasum -a 256