Onder 2.9 Parket bij de Hoge Raad 11 november 2016

Zoals hierboven al vermeld, heeft Kogra na het tussenvonnis d.d. 31 maart 2011 van de kantonrechter in haar antwoordconclusie na enquête haar eis gewijzigd. Zij vorderde alsnog ( ) vergoeding voor de volgens Kogra op 2 juni 2010 mede door een deurwaarder geconstateerde schade aan de door Kogra aan [verweerder] ter beschikking gestelde inboedel en inventaris (ad € 15.345,-), voor de kosten van de deurwaarder in verband met de ontruiming en de constatering van de schade (ad € 875,-), voor de kosten van de na de ontruiming met betrekking tot het horecabedrijfs-ruimte uitgevoerde herstelwerkzaamheden (ad € 15.000,-), alsmede voor het moeten doorbetalen van huur aan de hoofdverhuurder (ad € 10.000,-) en het derven van omzet (ad € 21.000,-) in de periode juni tot 16 september 2010, in welke periode het horecabedrijf mede als gevolg van de herstelwerkzaamheden niet kon worden uitgeoefend. Deze vorderingen heeft de kantonrechter in zijn eindvonnis d.d. 1 maart 2011 als te laat ingesteld buiten behandeling gelaten. Hiertegen is Kogra in appel opgekomen. In het kader van grief V worden de schadevorderingen weer aan de orde gesteld. In rov. 3.11 van zijn arrest oordeelt het hof de vorderingen van Kogra niet toewijsbaar. Dat oordeel baseert het hof hierop, kort gezegd, dat Kogra – gelet op de betwisting van [verweerder] – nagelaten heeft nader te onderbouwen dat de door haar gestelde schade door toedoen van [verweerder] is ontstaan. Onderdeel 2.2 is goeddeels gewijd aan de bestrijding van rov. 3.11.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e0edecbaa2c29774da143150c4bc5423ae88727cfe1a1bed9336eda7806fb7fe | shasum -a 256