Alinea 55 Parket bij de Hoge Raad 11 maart 2016

Het geschil in die eerdere procedure heeft betrekking op de Zwitserse bankrekening (hierna ook: de bate). [verweersters] hebben in die procedure betoogd dat is verzuimd deze bate te betrekken in zowel de verdeling van de nalatenschap van hun moeder als in de nalatenschap van hun vader, erflater [betrokkene 1] . Zij hebben vorderingen tegen [eiseres] ingesteld die ertoe strekken dat verzuim te herstellen. Het hof heeft in zijn eindarrest van 13 augustus 2013 geoordeeld dat [verweersters] niet erin zijn geslaagd te bewijzen dat het saldo van de Zwitserse bankrekening die op naam stond van de vader en de moeder, ten tijde van het overlijden van de moeder USD 234.206,- bedroeg. Het oordeelde dat deze bankrekening derhalve niet alsnog als onderdeel van de nalatenschap van de moeder kan worden verdeeld, dat de legitieme portie van [verweersters] in de nalatenschap van de vader dient te worden berekend over het integrale saldo van de Zwitserse bankrekening ten tijde van diens overlijden, en dat [verweersters] dan ieder recht hebben op een bedrag van € 25.871,44. Het hof heeft terzake een verklaring voor recht uitgesproken. Het hof heeft voorts [eiseres] veroordeeld om dat bedrag aan [verweerder 1] te voldoen. Uitbetaling aan [verweerder 2] was niet gevorderd. In zijn herstelarrest van 22 oktober 2013 overwoog het hof dat het in rov. 2.9 van zijn eindarrest heeft beslist dat de vordering van [verweerder 1] niet direct opeisbaar is aangezien [verweersters] hun aan de opeisbaarheid ten grondslag gelegde stelling dat [eiseres] en [verweerder 1] zijn overeengekomen dat de legitieme portie reeds nu aan hem zou worden uitbetaald, onvoldoende hebben geadstrueerd. Het hof verbetert de kennelijke fout.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b43291371eab74f8be79007a733355293d58a350bc53c3f3e9c39962ed80f3ff | shasum -a 256