Onder 2.6. Parket bij de Hoge Raad 30 september 2016

Anders dan de officier van justitie en de rechtbank hebben verondersteld, volgt uit HR 25 oktober 2013, ECLI:NL:HR:2013:1040, JVggz 2014/1, niet anders. In die zaak ging het om de ‘nawerking’ van een door de rechtbank verleende voorwaardelijke machtiging, op grond van art. 14f, aanhef en onder b, Wet Bopz, welke ‘nawerking’ daaruit bestond dat ook na het verstrijken van de geldigheidsduur van de voorwaardelijke machtiging, de voorwaardelijke machtiging nog kon worden geconverteerd in een (onvoorwaardelijke) voorlopige machtiging mits tijdig vóór het verstrijken van de geldigheidsduur een aansluitende (nieuwe) voorwaardelijke machtiging is verzocht. Voor analogische toepassing van art. 14f, onder b, Wet Bopz op de intrekking van een voorwaardelijk ontslag door de geneesheer-directeur biedt de wet geen ruimte. Bij intrekking van een voorwaardelijk ontslag uit het ziekenhuis herleeft weliswaar de oorspronkelijk gegeven verblijfstitel (in dit geval: de machtiging tot voortgezet verblijf van 1 oktober 2015), maar deze is niet vóór het verstrijken van de geldigheidsduur gevolgd door een verzoek van de officier van justitie om een aansluitende machtiging tot voortgezet verblijf zoals bedoeld in art. 48, lid 1 onder b, Wet Bopz. Daarenboven is een essentieel verschil tussen een voorwaardelijk ontslag uit het ziekenhuis en een voorwaardelijke machtiging dat in het eerste geval de inhoud van de voorwaarden wordt bepaald door de geneesheer-directeur; in het tweede geval door de rechter. Overigens heeft de rechtbank de vinger op een gevoelige plek in het systeem gelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/697d586467359d121eb1e926506e93a22348a0a5b8e1d4088371067d700968c7 | shasum -a 256