Citaat | Parket bij de Hoge Raad 25 november 2016

Onder 2.3 Parket bij de Hoge Raad 25 november 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 25 november 2016, ECLI:NL:PHR:2016:1192.

Voor een verzoek op grond van art. 1:401 lid 2 BW is dus een ingrijpende wijziging van omstandigheden vereist . Niet iedere wijziging van omstandigheden is voldoende voor toewijzing van het verzoek; de wijziging moet zodanig zijn dat ongewijzigde handhaving van de termijn de toets van redelijkheid en billijkheid niet kan doorstaan . De parlementaire geschiedenis leert dat de ratio van deze stringente maatstaf is gelegen in het feit dat partijen ervan moeten kunnen uitgaan dat de alimentatieplicht eindigt bij afloop van de door de rechter bepaalde termijn. Een dergelijke termijn is derhalve in beginsel definitief van aard; wijziging of verlenging kan slechts bij uitzondering geschieden op in de wet aangegeven gronden, aldus de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel dat tot wijziging van bepalingen in het BW in verband met de regeling van de limitering van alimentatie na scheiding (hierna: de Wet limitering van alimentatie na scheiding, bij verkorting WLA) heeft geleid .

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/1f7efbd9f2d09b538580e363dec5db86480d39a6920f490fcf14717d996a2006. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 1f7efbd9f2d09b538580e363dec5db86480d39a6920f490fcf14717d996a2006, en de alinea staat in dat document op bytes 22346 tot 23672.