Onder 2.9 Parket bij de Hoge Raad 25 november 2016

Het zijn precies dezelfde feiten en omstandigheden geweest die de rechtbank er blijkens haar vonnis van 20 april 2016 toe hebben gebracht de schuldsanering tussentijds te beëindigen, zo blijkt uit rov. 3.4 van het vonnis. Het hof heeft deze motivering overgenomen, zodat ervan moet worden uitgegaan dat ook het hof zijn beslissing op deze feiten en omstandigheden heeft gebaseerd. Er is dan ook geen andere conclusie mogelijk dan dat de feiten en omstandigheden op grond waarvan het hof de schuldsanering tussentijds heeft beëindigd, bekend waren bij de rechter die over het toelatingsverzoek heeft geoordeeld. Waarom het hof van oordeel is dat dit niet het geval was, althans ‘niet in dezelfde omvang’, is niet duidelijk. Ik merk in dit verband nog op dat bij het verzoekschrift tot toelating (uiteraard ) ook de eigen verklaring ex art. 288 Fw van [verzoeker] was gevoegd. Uit die verklaring blijkt van de escalatie in de verhouding tussen [verzoeker] en [betrokkene 1] en de beschuldigingen die over en weer zijn gemaakt. Verder waren als bijlage aan het verzoekschrift gehecht het vonnis van 1 april 2015, de schuldbekentenis van [verzoeker] voor het door hem geleende bedrag van € 20.000,-- en de hypotheekakte van 30 juli 2014 voor de tweede hypotheek (waarbij de vrienden van [verzoeker] optraden als hypotheeknemer).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f6f77bba27312ee976819d1b994baadf82ab1f0aba3cbbe71ee7c68e9f67a2d9 | shasum -a 256