Onder 4.32 Parket bij de Hoge Raad 15 maart 2016

Ik moet zeggen dat deze beslissing me niet zo aanspreekt. Voor de Hoge Raad lijkt doorslaggevend te zijn dat het recht op afkoop een onvoorwaardelijk recht is, dit in tegenstelling tot het recht op de kapitaalsuitkering bij expiratie van de polis. Door het onvoorwaardelijke karakter van het afkooprecht heeft X BV, als verzekeringnemer en begunstigde, het in eigen hand om over de afkoopsom te beschikken. Maar wat is het realiteitsgehalte van deze beschikkingsmogelijkheid? Hoe waarschijnlijk is het dat X BV daadwerkelijk tot voortijdige beëindiging van de levensverzekering zal overgaan? Zij heeft vermoedelijk de levensverzekering niet zó maar gesloten; kennelijk wenst zij om een bepaalde reden in juli 2015 te kunnen beschikken over een kapitaal van bijna ƒ 3,3 miljoen (rond € 1,5 miljoen). Ik ben geneigd ervan uit te gaan - telkens tot het tegendeel aannemelijk wordt - dat een levensverzekering als deze op reguliere wijze tot afwikkeling komt, dat wil zeggen: door expiratie, in welk geval het verzekerde kapitaal vrijkomt, of door overlijden van de verzekerde, in welk geval de koopsom wordt gerestitueerd. Zolang geen afkoop plaatsvindt, loopt de begunstigde een reëel risico dat hij of zij noch het verzekerde kapitaal, noch een afkoopsom incasseert, maar slechts de gestorte koopsom terugkrijgt. Aldus benaderd vormt ook de afkoopwaarde van de polis in beginsel ongerealiseerde winst en is het door X BV gekozen waarderingsstelsel [Toelichting A-G: op kostprijs] wel degelijk aanvaardbaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/42eeb1a7aefe89abccb644024f5464b0cd2027104c749f2c7c2c01701baa73e1 | shasum -a 256