Onder 5.13 Parket bij de Hoge Raad 23 november 2016

Ik onderzoek nog enige implicaties van de keus van het criterium ‘naar zijn aard bestemd voor bewoning’ als beslissend. Hoezeer ook Museum Van Loon aan de Keizersgracht in Amsterdam al decennia feitelijk gebruikt wordt als museum en afhuurbare statige ruimte voor diners en evenementen, dat grachtenpand is mijns inziens naar zijn (bouwkundige) aard bestemd voor bewoning. Het is ontworpen en gebouwd als woning, de bouwkundige aard en indeling zijn niet gewijzigd en het is juist expliciet de bedoeling om het pand als woonhuis te conserveren. Er zit een prachtige keuken in (en een minder prachtige badkamer). Het gaat, aldus de website, om “het woonhuis van de Amsterdamse regentenfamilie Van Loon. (…) In een van de fraaiste huizen van de stad kan de bezoeker een glimp opvangen van de wooncultuur van de Amsterdamse familie Van Loon.” Dat maar zeer weinig particulieren zich nog zouden kunnen veroorloven om er daadwerkelijk te wonen en dat het bestemmingsplan misschien inmiddels ‘museumdoeleinden’ aanwijst, wijzigt de woonaard van het pand mijns inziens net zo min als het feitelijke gebruik als museum of als venue . Dat de feitelijke functie voor onbepaalde tijd is gewijzigd, neemt niet weg dat de objectieve bouwkundige aard ongewijzigd is. Dat zou anders kunnen zijn als er ingrijpend verbouwd zou zijn om een museumcafé, een museumshop en andere publieksruimten te creëren. Als contrast wat ‘naar zijn aard bestemd’ betreft, noem ik het recent geopende museum Voorlinden in Wassenaar, dat juist ontworpen en gebouwd is als publieke tentoonstellingsruimte en dat dan ook bij eerste aanblik zowel van buiten als van binnen faalt voor een elephant test ). Een verbouwing zou hier zéér ingrijpend moeten zijn om het gebouw objectief de bouwkundige aard en functie van woning te geven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c7daab97ebb5b7bd691a8ca47f47e6978e31226707848267a679b7a684e72ac3 | shasum -a 256