Citaat | Parket bij de Hoge Raad 2 december 2016

Onder 2.21 Parket bij de Hoge Raad 2 december 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 2 december 2016, ECLI:NL:PHR:2016:1230.

De verzekeraar die zich beroept op het verval van recht op schadevergoeding, hoeft alleen de niet-tijdige melding te stellen en zo nodig te bewijzen. Wanneer die vaststaat, is het vervolgens aan de verzekerde om feiten en omstandigheden te stellen over het al dan niet toerekenbare karakter van de niet-nakoming . De bewijslast van de op de uitsluiting van dekking aangebrachte beperking (de ‘tenzij’-clausule) ligt immers op de partij in wiens voordeel die beperking is aangebracht, dus hier op [eiser] . Dit volgt overigens ook al direct uit de bewoordingen van de ‘tenzij’-clausule in art. 7.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ee156ceb319a0e4f7dc71bd79c5eda89ffc6ae34bc0418990d77fdb6ba77b365. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ee156ceb319a0e4f7dc71bd79c5eda89ffc6ae34bc0418990d77fdb6ba77b365, en de alinea staat in dat document op bytes 46984 tot 47726.