Onder 1.9 Parket bij de Hoge Raad 2 december 2016

Nadat de bij tussenvonnis van 13 mei 2013 gelaste comparitie van partijen op 19 augustus 2013 had plaatsgehad, heeft de kantonrechter bij eindvonnis van 17 maart 2014 geoordeeld dat geen sprake is van overgang van onderneming. Volgens de kantonrechter kan weliswaar met betrekking tot de passagedivisie worden gesproken van een economische eenheid die als een onderdeel van een onderneming kan worden aangemerkt, aangezien met behulp van tot specifiek bij dit onderdeel van Martinair behorende kenmerkende bedrijfsmiddelen (de passagevliegtuigen) een duurzame economische activiteit wordt uitgevoerd (het vervoeren van personen door de lucht) (de rov. 31-32), maar is de identiteit van de passagedivisie onvoldoende behouden gebleven om van een overgang sprake te doen zijn, nu alleen het personeel van de passagedivisie is overgegaan en niet de noodzakelijke, kenmerkende en kostbare passagevliegtuigen, en de passagedivisie geen zogenoemde arbeidsintensieve onderneming is (de rov. 34-38). Voorts heeft de kantonrechter geoordeeld dat voor het geval dat van een overgang van onderneming géén sprake is, de Stichting c.s. onvoldoende hebben toegelicht dat KLM een ongeoorloofd onderscheid maakt en evenmin hebben onderbouwd dat KLM haar informatieplicht heeft geschonden (de rov. 40-43). Ten slotte heeft de kantonrechter overwogen dat VNC en FNV bij toewijzing van hun vordering geen belang hebben, nu niet is gesteld of gebleken dat KLM voornemens is de KLM CAO Cabine niet na te leven (rov. 45). Op grond van dit een en ander heeft de kantonrechter de vorderingen van de Stichting c.s. jegens KLM en de vordering van VNC en FNV jegens KLM afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6054abdea44ca24306967c567e7fdf86da3c460e861531523445e818860ff96d | shasum -a 256