Onder 3.22 Parket bij de Hoge Raad 2 december 2016

Uit de overwegingen in het tweede, derde en vierde tekstblok van rov. 2.5 leid ik af dat het hof de schadevergoeding toewijst op grond van art. 7A:1781 lid 1 BW. Volgens deze bepaling moet de bruiklener ten aanzien van het geleende de zorg van een goed bruiklener in acht nemen. Weliswaar is het denkbaar dat het hof de schadevergoeding heeft toegewezen op grond van het niet tijdig teruggeven van het 2.3 liter motorblok, namelijk pas aan het einde van het seizoen 2011 in plaats van halverwege het seizoen 2011 waardoor extra slijtage aan het motorblok zou zijn ontstaan. Dat was namelijk het betoog van [verweerder] in eerste aanleg. De overweging van de rechtbank in rov. 4.11 van het vonnis sluit hierbij aan: 'Resteert de vraag of [eiser] schade aan [verweerder] is verschuldigd ontstaan door slijtage als gevolg van het gebruik van het 2.3 liter motorblok gedurende het gehele seizoen 2011.' In hoger beroep steekt [verweerder] zijn schadevordering echter anders in en betoogt hij dat [eiser] niet als een goed huisvader voor het motorblok heeft gezorgd. Hoewel hij ook in hoger beroep nog refereert aan schade als gevolg van het - in strijd met de afspraken - niet tijdig retourneren van het 2.3 liter motorblok, spitst hij de zaak ter comparitie in hoger beroep toe op het niet netjes behandelen van het motorblok door [eiser] . Het is ook díe passage die het hof opneemt in rov. 2.5, waar het de schade aan het motorblok bespreekt. Nu in rov. 2.5 niets wordt gezegd over het niet tijdig teruggeven van het 2.3 liter motorblok en het daardoor schadeplichtig zijn van [eiser] , moet het ervoor worden gehouden dat de grondslag voor de schadevergoeding door het hof wordt gevonden in art. 7a:1781 BW.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db37537933666e3174e8b3666c8fbf874837480f9b723d75c35de2610c4ad3c9 | shasum -a 256