Citaat | Parket bij de Hoge Raad 1 december 2016

Onder 3.7 Parket bij de Hoge Raad 1 december 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 1 december 2016, ECLI:NL:PHR:2016:1238.

Op 1 januari 2010 is artikel 20, lid 1 AWR gewijzigd. Bij deze wijziging is geen overgangsrecht geformuleerd. Daar waar vóór 1 januari 2010 naheffing slechts mogelijk was bij een teruggaaf naar aanleiding van een ‘ingevolge de belastingwet gedaan verzoek’, is dat na deze datum mogelijk naar aanleiding van een ‘gedaan verzoek’. Het ontbreken van overgangsrecht leidt in het onderhavige geschil tot materieel terugwerkende kracht van de wetswijziging en een sterk onevenredige uitkomst. Het gaat hier immers om het belastingjaar 2007. In dat jaar moest nog sprake zijn van een ingevolge de belastingwet gedaan verzoek. Het bericht van 9 juli 2007 kwalificeert geenszins als een dergelijk verzoek. Zie hiervoor ook de voorgaande cassatiemiddelen. Het hof stelt dat door het ontbreken van overgangsrecht het recht gehanteerd moet worden op het moment van het opleggen van de naheffingsaanslag. Dat is in deze zaak het jaar 2012. Dit oordeel van het hof impliceert dat de inspecteur door het lange wachten met het opleggen van de naheffingsaanslag in 2012 in een aanmerkelijk gunstigere positie verkeerde dan ten tijde van het doen van het vermeende verzoek van belanghebbende.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/b2ed10e9f3d7fb2f898e90605afbf11affe36cefc244b7fb10a92334bf88fba4. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt b2ed10e9f3d7fb2f898e90605afbf11affe36cefc244b7fb10a92334bf88fba4, en de alinea staat in dat document op bytes 82425 tot 83622.