Onder 1.13 Parket bij de Hoge Raad 1 december 2016

Belanghebbende is van deze uitspraak in beroep gekomen bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant (hierna: de Rechtbank). De Rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard. Naar het oordeel van de Rechtbank heeft de Inspecteur, op wie ter zake de bewijslast rust, tegenover de gemotiveerde betwisting van belanghebbende, niet aannemelijk gemaakt dat belanghebbende een correctiebericht, zijnde een ingevolge de belastingwet gedaan verzoek om teruggaaf, heeft ingediend. De Rechtbank neemt daarbij onder meer in overweging dat uit de stukken van het geding en de verklaringen ter zitting kan worden afgeleid dat binnen de termijn voor het doen van de aangifte die aangifte kan worden herzien of aangevuld door die aangifte gecorrigeerd opnieuw in te dienen. Het correctiebericht als bedoeld in artikel 28a van de Wet LB 1964 is bedoeld en volgens de tekst van dat artikel ook zo geregeld, om aangiftegegevens te corrigeren buiten de termijn waarin die aangifte moest worden gedaan. Een correctiebericht binnen de aangiftetermijn is dan naar het oordeel van de Rechtbank geen correctiebericht in de zin van artikel 28a van de Wet LB 1964. Het XML-bestand kan daarom niet worden aangemerkt als een correctiebericht in de zin van artikel 28a van de Wet LB 1964. Evenmin kan het anderszins als een ingevolge de belastingwet gedaan verzoek om teruggaaf worden aangemerkt. Artikel 20 van de AWR voorziet dan niet in de mogelijkheid de teruggaaf van € 36.961 te corrigeren door middel van een naheffingsaanslag. De Rechtbank heeft de naheffingsaanslag vernietigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b2ed10e9f3d7fb2f898e90605afbf11affe36cefc244b7fb10a92334bf88fba4 | shasum -a 256