Onder 4.13 Parket bij de Hoge Raad 1 december 2016

8. Uit de drie arresten in samenhang bezien, kan worden afgeleid dat naheffing van ten onrechte ambtshalve teruggegeven belasting niet mogelijk is, indien de betrokken belastingplichtige bij een materieel juiste heffing ook in een teruggaafpositie zou verkeren. Onder die omstandigheden is geen sprake van belasting die op aangifte behoort te worden voldaan die geheel of gedeeltelijk niet is betaald, zoals bedoeld in art. 20, eerste lid, eerste volzin, AWR. Wanneer een belastingplichtige belasting heeft betaald en deze vervolgens ambtshalve ten onrechte heeft teruggekregen, terwijl de belastingplichtige bij een materieel juiste heffing wél belasting verschuldigd zou zijn, kan naheffing ex art. 20, eerste lid, eerste volzin, AWR echter plaatsvinden. Alsdan is immers sprake van belasting die op aangifte behoort te worden voldaan die geheel of gedeeltelijk niet is betaald. De Hoge Raad legt 'betaald' dus niet uit in de zin dat het moet gaan om de overmaking van een bedrag aan belasting aan de fiscus, maar legt 'betaald' uit in de zin dat de verschuldigde belasting per saldo in de schatkist terecht moet zijn gekomen. Dan is er volgens de Hoge Raad pas daadwerkelijk betaald. Vanuit een materieelrechtelijk oogpunt is deze uitleg van de term 'betaald' wel te begrijpen. Bezien met een formeelrechtelijke bril en met inachtneming van het karakter van een aangiftebelasting, waarin het gaat om betaling op aangifte, rekt de Hoge Raad de term 'betaald' toch wel wat op. De fiscus zal als gevolg van deze rechtspraak bij ambtshalve teruggaven misschien wel voorzichtiger gaan opereren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b2ed10e9f3d7fb2f898e90605afbf11affe36cefc244b7fb10a92334bf88fba4 | shasum -a 256