Onder 4.28 Parket bij de Hoge Raad 1 december 2016

Naheffing was tot 1 januari 2010 niet mogelijk wanneer de inspecteur ambtshalve een vrijstelling, vermindering of teruggaaf had verleend. In dat geval was immers niet sprake van een ingevolge de belastingwet gedaan verzoek. Dit standpunt is ingenomen in de memorie van antwoord bij de AWR (p. 9) en bevestigd in HR 21 augustus 1996, nr. 29.614, BNB 1996/402, na conclusie van A-G Van den Berge, met noot van P.J. Wattel. Een verzoek is wel ingevolge de belastingwet gedaan indien het is gebaseerd op een ingevolge art. 63 AWR ('hardheidsclausule') uitgevaardigde resolutie of besluit (HR 14 maart 1979, nr. 19.176, BNB 1979/117). Naheffing van een ambtshalve verleende teruggaaf op grond van een niet ingevolge de belastingwet gedaan verzoek was op grond van jurisprudentie echter toch mogelijk indien daardoor te weinig belasting was betaald. Indien een belastingplichtige een bedrag had teruggevraagd omdat hij zijns inziens dat bedrag niet behoefde te betalen, en de inspecteur dat verzoek had gehonoreerd, verkeerde de belastingplichtige vervolgens in de positie waarin hij zich bevond vóór de betaling. De inspecteur had dan volgens de Hoge Raad de bevoegdheid het bedrag na te heffen als ware het desbetreffende bedrag niet eerder betaald en teruggegeven (HR 16 januari 2009, nr. 07/10527, NTFR 2009/171 en HR 16 januari 2009, nr. 42.746, NTFR 2009/172). Sinds 1 januari 2010 zijn de woorden 'ingevolge de belastingwet' vervallen. Dit betekent dat sindsdien naheffing op grond van de wettekst ook mogelijk is indien de belasting ambtshalve ten onrechte is teruggegeven. De hiervoor genoemde jurisprudentie is daarmee voor naheffingsaanslagen van na die datum dus achterhaald.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b2ed10e9f3d7fb2f898e90605afbf11affe36cefc244b7fb10a92334bf88fba4 | shasum -a 256