Onder 12 Parket bij de Hoge Raad 11 oktober 2016

24. Mijn ambtgenoot Knigge is in zijn conclusie voor HR 5 juli 2011, ELCI:NL:HR:2011:BQ2009, nader ingegaan op de vraag wat onder het bestanddeel ‘met het kennelijke doel daaraan ruchtbaarheid te geven’ moet worden verstaan. Hoewel de Hoge Raad vooralsnog geen nadere omschrijving van dat begrip heeft gegeven, blijkt uit de rechtspraak dat ‘het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven’ – zoals al naar voren kwam – niet kan worden aangenomen als de aantijgingen slechts tot ruchtbaarheid leiden bij een beperkte groep van betrokkenen. Ik geef een paar voorbeelden. ‘Het kennelijke doel om ruchtbaarheid te geven’ kon niet uit de bewijsmiddelen worden afgeleid in een zaak waar een verdachte een e-mailbericht van hem aan zijn ex-partner in kopie had gestuurd aan het algemene e-mailadres van het kinderdagverblijf waar zijn dochter opvang genoot om het kinderdagverblijf te informeren over wat zich in de voorbereiding op de Sinterklaasviering tussen hem en zijn ex-partner had afgespeeld. Dat de medewerkers van het kinderdagverblijf die mededeling onder ogen hebben gekregen, deed daar niet aan af. Hetzelfde gold voor het versturen van een brief aan de burgemeester van Amsterdam met daarin feiten die betrekking hadden op een vorige bewoner , het versturen van faxen met feiten betrekking hebbende op de curator in zijn faillissement aan het kantoor van deze curator alsmede een afschrift daarvan aan de rechter-commissaris die als zodanig optrad in dat faillissement en tot slot het versturen van een anonieme brief aan een moeder waarin de vader beschuldigd werd van ontuchtige handelingen met hun dochter, terwijl de inhoud van die brief ter kennis is gebracht van de vader en de huisarts.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8fbb75d4aa414ac8582e757c44e3ee016b9ef70de32412f2ea82e577bd8587a4 | shasum -a 256