Onder 12 Parket bij de Hoge Raad 11 oktober 2016

26. Uit het voorgaande leid ik af dat indien de mededelingen aan een beperkte groep van personen is gedaan, van het kennelijke doel om ruchtbaarheid te geven sprake kan zijn indien het één of enkele willekeurige derden betreft, waarbij tevens uit de omstandigheden van het geval kan worden afgeleid dat het doel gericht was op het bereiken van een bredere kring van willekeurige derden. Erg hoog lijken de eisen die de Hoge Raad aan dit bewijs stelt niet te zijn. Ik zou mij daarom voor kunnen stellen dat in bepaalde gevallen, het kennelijke doel om ruchtbaarheid te geven kan worden afgeleid uit enkel het feit dat de mededeling is gedaan aan één of enkele willekeurige derden. Het dient dan wel te gaan om een mededeling waarvan, gelet op het karakter daarvan, voorzienbaar en feitelijk te verwachten is dat de mededeling zal worden doorverteld en zo een breder publiek zal bereiken. Daarbij dienen er geen contra-indicaties aanwezig te zijn. Zo’n contra-indicatie kan gelegen zijn in de aanwezigheid van een ander doel, of bijvoorbeeld wanneer er om geheimhouding is verzocht of op andere wijze is gepoogd te voorkomen dat de informatie in bredere kring bekend zou worden. Als het om een enkele persoon gaat, is daarbij van belang dat het juist door mededeling aan die persoon onontkoombaar lijkt dat de mededeling een breder publiek zal bereiken en dat, gelet op de omstandigheden waaronder de mededeling is gedaan, de mededeling een vertrouwelijk karakter mist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8fbb75d4aa414ac8582e757c44e3ee016b9ef70de32412f2ea82e577bd8587a4 | shasum -a 256