Onder 12 Parket bij de Hoge Raad 11 oktober 2016

18. De constatering van de steller van het middel dat het hof in de motivering van de verwerping van het beroep op niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie geen afzonderlijke aandacht heeft besteed aan de door hem genoemde ‘belangrijke aspecten’ is juist. Daarbij moet het volgende voor ogen worden gehouden. Bij het voeren van verweer in feitelijke aanleg is in het midden gebleven, althans is geen standpunt ingenomen over de vraag, of de genoemde aspecten betekenis hebben voor het vaststellen van de duur van de redelijke termijn (is er een schending of niet?) dan wel voor het aan het overschrijden van de redelijke termijn te verbinden rechtsgevolg. Uit de strafmotivering (p. 11 van het arrest) komt naar voren dat het hof constateert dat de redelijke termijn is geschonden. Hoewel het hof een taakstraf van de maximale duur in beginsel passend acht, wordt de termijnoverschrijding zo verdisconteerd dat een taakstraf van 180 uren wordt opgelegd. De schending van de redelijke termijn is daarmee kennelijk zo ernstig geacht dat deze heeft geleid tot een strafreductie van 25%. Een dergelijke forse reductie valt mijns inziens alleen te begrijpen indien het hof ook rekening heeft gehouden met de door de steller van het middel genoemde ‘belangrijke aspecten’. Het betreft ook bijna steeds aspecten die volgens de vaste rechtspraak in aanmerking kunnen worden genomen bij het vaststellen van de duur van de redelijke termijn. Voor zover het naar het oordeel van de verdediging een enkel aspect betreft dat in het kader van het vaststellen van de duur van de termijn geen of minder betekenis heeft, heeft de raadsman in feitelijke aanleg daarvoor geen bijzondere aandacht gevraagd om zo een afzonderlijke beslissing van het hof over dat aspect in het kader van de beslissing over de ontvankelijkheid van het openbaar ministerie te bewerkstelligen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/91bead1253af235f36bcb723bc410c94c2ec71d757820287110f9e6072363cea | shasum -a 256