Onder 1.5 Parket bij de Hoge Raad 16 december 2016

Partijen hebben gekozen voor de toepasselijkheid van Nederlands recht (rov. 4.1). De bewijslast van de gestelde schenking ligt om drie redenen bij [eiser] (rov. 4.4). [eiser] heeft niet bewezen dat het saldo van de nummerrekening van erflaatster aan hem geschonken is. Het door [eiser] gedane bewijsaanbod wordt verworpen (rov. 4.5). Bij gebreke van een geldige schenking is het saldo van de nummerrekening in de boedel van de nalatenschap gevallen. Uit het gedrag van [eiser] wordt afgeleid dat hij het saldo van de nummerrekening aanvankelijk heeft verzwegen en verborgen gehouden met het oogmerk dit saldo buiten de boedel te houden. In dit geval kan [verweerder] zich op art. 3:194 lid 2 BW beroepen. Dit betekent dat [eiser] zijn aandeel in dit tegoed heeft verbeurd. Het stond [eiser] niet vrij om met gebruikmaking van de volmacht het bedrag van € 643.497,- aan zichzelf en zijn echtgenote over te maken, hetgeen als een vorm van onverschuldigde betaling kan worden aangemerkt (rov. 4.6). [verweerder] heeft jegens de boedel een aanspraak op het saldo van de nummerrekening na aftrek van de verschuldigde belastingen en kosten (hierna: het nettobedrag). Op dit moment kan niet worden vastgesteld om welk nettobedrag het gaat. Vanaf de datum van overboeking (30 mei 2008) is [eiser] jegens de boedel wettelijke rente verschuldigd (art. 6:83 lid 2 BW). Een redelijke uitleg van art. 3:194 BW brengt mee dat deze rente vervolgens uitsluitend aan [verweerder] wordt toebedeeld (rov. 4.7).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b5d209e0ec491fd9fb1a2e47e5259154de5e5884acc789cbe13e01e10ed81316 | shasum -a 256