Citaat | Parket bij de Hoge Raad 16 december 2016

Onder 4.36 Parket bij de Hoge Raad 16 december 2016

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 16 december 2016, ECLI:NL:PHR:2016:1330.

Uit het vorenstaande valt op te maken dat er weliswaar regelingen bestaan voor een tegemoetkoming aan slachtoffers van mesothelioom, maar dat deze regelingen het belang van de aansprakelijkheidsrechtelijke route niet wegnemen. Hierbij geldt voor een vordering tot schadevergoeding in beginsel onverkort de lange verjaringstermijn van 30 jaar, ook als het slachtoffer in die periode onbekend was met zijn ziekte. Het beroep van de aangesprokene op verjaring kan, wanneer de ziekte na (of zeer kort voor ) het verlopen van deze 30 jaar aan het licht komt, echter onder (bijzondere) omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn. In dat verband blijft het – zeker gelet op de uiteenlopende en in veel gevallen terughoudende toepassing van de gezichtspuntencatalogus in de feitenrechtspraak (hiervoor 4.15-4.23) – dan ook de vraag of het huidige stelsel voldoet. Voorstelbaar is immers dat een meer ruimhartig verjaringsregime voor de slachtoffers van mesothelioom moet worden gehanteerd. Het relatief recente arrest van het EHRM Moor c.s./Zwitserland , dat juist in deze zaak door [verzoekster] naar voren wordt geschoven, maakt die vraag ook vanuit het perspectief van art. 6 EVRM actueel. Op dat aspect ga ik hierna in.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/f751ce9978296ca364df5de5b03c75114e8226a04e4eb5bbfa6891f664ae753b. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt f751ce9978296ca364df5de5b03c75114e8226a04e4eb5bbfa6891f664ae753b, en de alinea staat in dat document op bytes 120710 tot 122079.