Onder 2.13 Parket bij de Hoge Raad 30 november 2016

In de feitenrechtspraak lijkt hier ook zo over te worden gedacht. Wessels en Engberts wijzen op Hof Amsterdam 22 januari 2008, ECLI:NL:GHAMS:2008:BE9760, NJF 2008/352 en Rechtbank Almelo 14 september 2011, ECLI:NL:RBALM:2011:BT2041. In de Amsterdamse zaak, die betrekking had op een tussentijdse beëindiging onder meer vanwege een achterstand in de betaling van de boedelbijdrage, maakte het hof korte metten met het standpunt van de schuldenaar dat de bewindvoerder gedurende de schuldsanering haar onvoldoende hulp en medewerking had verschaft: de taak van de bewindvoerder is er voornamelijk op gericht toezicht te houden dat de saniet zijn uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen naar behoren nakomt, en voor het overige draagt de schuldenaar zelf de verantwoordelijkheid voor het welslagen van de op haar van toepassing zijnde schuldsaneringsregeling, aldus het hof (zie rov. 2.5 van het arrest) . In de Almelose zaak ging het om een aansprakelijkstelling van twee bewindvoerders wegens onbehoorlijke taakvervulling. De gewezen schuldenaren stelden dat hun schulden aan het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen gedurende de schuldsaneringsregeling waren toegenomen en de bewindvoerders daarom niet aan hun zorgplicht hadden voldaan, waarmee zij jegens hen zouden zijn tekortgeschoten althans onrechtmatig jegens hen zouden hebben gehandeld. De bewindvoerders verweerden zich met een gehonoreerd beroep op verjaring. Niettemin ging de rechtbank als volgt inhoudelijk in op de zorgplicht van WSNP-bewindvoerders:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/840a4b41653399d7e3212092ef105486441985380db535172cd7957df91b961f | shasum -a 256