Onder 3.6 Parket bij de Hoge Raad 30 november 2016

Ik breek er dan ook in dit geval en toegespitst op de omstandigheden daarvan een lans voor de in onderdelen 2 en 3 vervatte motiveringsklachten te laten slagen. In de afdoening door het hof is in het midden gebleven wat in dit geval van de bewindvoerder mocht worden verwacht en in hoeverre de bewindvoerder daaraan heeft voldaan. Dat klemt nogal, nu hier een expliciet verzoek van de rechter tot ‘nauwgezet monitoren’ aan de orde was (gedaan ter zitting waar de saniet geen bijstand van een advocaat genoot er blijk van gaf niet te begrijpen wat beschermingsbewind is) dat kennelijk vervolgens door de WSNP-bewindvoerder in de wind is geslagen, terwijl [verzoekster] deze kwestie in haar tweede grief voorwerp van de rechtsstrijd in appel heeft gemaakt en bewindvoerders in de praktijk (zeer) verschillende invulling geven aan hun wettelijke taak. Met een half oog op het toezicht dat de rechter(-commissaris) op de bewindvoerder dient uit te oefenen (art. 314 Fw), meen ik dat de feitenrechter in dit specifieke geval geen oordeel had mogen geven over de toerekenbaarheid zonder kenbaar in de overwegingen te betrekken of de bewindvoerder geen steken heeft laten vallen die causaal (kunnen) zijn voor deze opgetreden tekortkomingen, gelet op de door de rechter geconstateerde persoonlijke problematiek van de saniet en het verzoek tot nauwgezette monitoring.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/840a4b41653399d7e3212092ef105486441985380db535172cd7957df91b961f | shasum -a 256