Onder 6.6.5. Parket bij de Hoge Raad 22 november 2016

Hoeveel evenwel van de vervoerder redelijkerwijs verwacht kan worden ter naleving van de zorgplicht, is een vraag die in het kader van de bewezenverklaring een rol dient te spelen en die nog geen duidelijke beantwoording kent. Uitgegaan lijkt veelal te worden van de vaststelling dát een ongedocumenteerde vreemdeling Nederland per vliegtuig is ingekomen: daarmee staat dan vast dat de zorgplicht is geschonden. Voor de bewijslastverdeling acht ik dat een reëel uitgangspunt. In lijn met Fokkens dient de zorgplicht mijns inziens aldus te worden uitgelegd, dat voor het bewijs van de schending van de zorgplicht in beginsel toereikend is dat vaststaat dat de vervoerder een vreemdeling die niet over (de juiste) documenten beschikt het grondgebied heeft binnengebracht en dat de vervoerder daarvoor geen aanvaardbare verklaring kan geven. De bewijslast van schending van de zorgplicht staakt voor het Openbaar Ministerie dus bij de vaststelling dat de vervoerder de vreemdeling heeft binnen gebracht; anderzijds kan de vervoerder uitzonderlijke omstandigheden aanvoeren waaronder niet gezegd kan worden dat de vervoerder in de zorgplicht tekort is geschoten. Indien de door de vervoerder naar voren gebrachte omstandigheden aanvaardbaar zijn, dan staat dat aan de bewijsbaarheid van de overtreding in de weg, want van tekort schieten in de zorgplicht is dan geen sprake. De formulering van de strafbaar gestelde overtreding, de daaraan ten grondslag liggende wetsgeschiedenis en de invulling van de zorgplicht in de voorgeschreven praktijk maken die benodigde nuance als volgt duidelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ac3362db87afd6d9eaaf9a798187cd1e6e6d254a998600760742d6331e333373 | shasum -a 256