Onder 3.26. Parket bij de Hoge Raad 15 januari 2016

Naar het oordeel van het hof zou een redelijk handelend bestuurder hebben bewerkstelligd dat een daarmee overeenkomend percentage van de ontvangen vergoedingen ten goede van ATAL zou zijn gekomen en is het [eiser] ernstig te verwijten dat hij, indien het juist is wat hij stelt, met STAT namens ATAL de afspraak heeft gemaakt om de van de zorgverzekeraars te ontvangen vergoeding integraal aan STAT door te betalen, dus in het geheel geen vergoeding daarvoor voor ATAL te bedingen. [eiser] heeft geen enkele plausibele reden voor zodanige afspraak aangevoerd. Voor zover hij zich hij zich erop beroept dat STAT werkzaamheden voor ATAL verrichtte en dat er, om btw-redenen, geen vorderingen over en weer werden ingediend die dan met elkaar werden verrekend, moet worden opgemerkt dat ook een dergelijke handelwijze is te kwalificeren als ernstig nalatig bestuurlijk optreden, omdat geen enkel inzicht bestond en door [eiser] is gegeven over de omvang van de vorderingen die met elkaar zijn verrekend. Uit de overgelegde stukken kan niet anders worden afgeleid dan dat, zeker vanaf 2010, lukraak betalingen door ATAL aan STAT zijn verricht, zonder enige onderbouwing. Hoewel de betalingen die in 2009 aan STAT zijn gedaan nog wel enigszins overeenstemmen met de geldbedragen die ATAL van de zorgverzekeraars ontving, is in 2010 ATAL overgegaan tot het overboeken naar STAT van ronde geldbedragen op willekeurige tijdstippen. [eiser] heeft niet toegelicht welke systematiek ten grondslag lag aan dit betalingsverkeer tussen ATAL en STAT. [eiser] kan er als bestuurder op worden aangesproken dat de financiële verhouding tussen ATAL en STAT volledig ondoorzichtig is geworden. Dat die situatie is ontstaan is hem als bestuurder persoonlijk ernstig te verwijten. [eiser] heeft onvoldoende redenen ter disculpatie voor zijn handelwijze aangevoerd. De omstandigheid dat ATAL en STAT op termijn bestuurlijk zouden fuseren, kan niet ter rechtvaardiging van de handelwijze van [eiser] worden aangevoerd, alleen al omdat gesteld noch gebleken is dat de beide instellingen hun zelfstandige positie zouden verliezen of financieel in elkaar zouden opgaan. Het gaat ook niet aan dat [eiser] de raad van toezicht van ATAL tegenwerpt dat deze pas ná zijn ontslag de mening heeft laten horen dat ATAL aanspraak zou hebben op een vergoeding voor verrichte werkzaamheden (memorie van antwoord pagina 4). [eiser] had hier zelf in het belang van ATAL moeten handelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/710beee8d5d61f104ca341203900c3cf3ae46cf3985726458c9859e1b65799f8 | shasum -a 256