Onder 5.4. Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2016

Mocht de Rechtbank dat niet hebben miskend en hebben bedoeld dat het strafbare feit waarmee de computer in verband staat het verwerven en in bezit hebben van de kinderporno is die op één van de inbeslaggenomen harde schijven is aangetroffen, dan is niet duidelijk welk verband de Rechtbank daarbij op het oog heeft. Ook als men daarover zou willen speculeren, komt men niet veel verder. Van de in art. 36c Sr genoemde gronden, lijkt de sub 3 genoemde grond het meest in aanmerking te komen. Mogelijk heeft de Rechtbank geoordeeld dat het verwerven van de kinderporno met behulp van de computer is begaan. Dat oordeel is dan niet zonder meer begrijpelijk, in aanmerking genomen dat de klager in raadkamer verklaarde dat hij de bestanden van iemand anders had gekregen en dat hij geen internet heeft in de TBS-kliniek zodat de bestanden niet door hem kunnen zijn gedownload. Denkbaar is ook dat de Rechtbank heeft gedacht aan art. 36d Sr, zodat het door haar bedoelde verband hierin bestaat dat de computer is aangetroffen bij het onderzoek naar het feit waarvan de klager wordt verdacht. Dan echter is vereist dat de computer kan dienen “tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten, dan wel tot de belemmering van de opsporing daarvan”. Als de Rechtbank heeft geoordeeld dat aan die voorwaarde is voldaan, is dat oordeel niet zonder meer begrijpelijk, ook niet wat het begaan van soortgelijke feiten betreft, aangezien aangevoerd is dat de klager geen beschikking heeft over internet zodat niet goed valt in te zien hoe met de computer nieuwe kinderporno kan worden verworven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d606d23b35d5ea542759da6620c784d04b22b2c93b15aaff1aef177e37e777a3 | shasum -a 256