Onder 4.14 Parket bij de Hoge Raad 22 maart 2016

“Opvallend acht ik het feit dat de Hoge Raad in dit arrest - en zulks in tegenstelling tot zijn arrest van 21 oktober 1992, nr. 27 365 - op generlei wijze gewaagt van de aanwezigheid van een nevendoelstelling bij belanghebbende - zoals de Inspecteur ten overstaan van het Hof had betoogd - hieruit bestaande dat belanghebbende in feitelijk opzicht niet uitsluitend dan wel nagenoeg uitsluitend als pensioenlichaam wenste te fungeren, doch tevens, en los daarvan, als een op winst gerichte beleggingsmaatschappij. Indien de Hoge Raad in dit arrest de aanwezigheid van een dergelijke nevendoelstelling in zijn rechtsoverweging 3.3 wel centraal zou hebben gesteld, zou reeds op die grond de uitspraak van het Hof hebben kunnen zijn gecasseerd. Ik kan dan ook maar moeilijk uit de voeten met het feit dat onze hoogste nationale belastingrechter in geval van ,,onderdekking'' van pensioenverplichtingen en bij afwezigheid van ,,pensioenvreemde'' activiteiten - zoals in de casus van HR 21 oktober 1992, nr. 27 365 - wel refereert aan een nevendoelstelling die aan het verlenen van een subjectieve vrijstelling in de weg staat, terwijl in het onderhavige arrest, alwaar bij belanghebbende duidelijk wel een dergelijke ,,pensioenvreemde'' nevendoelstelling (de winstgevende exploitatie van een surplus-beleggingsvermogen van aanzienlijke omvang) valt te constateren, een verwijzing naar zo'n nevendoelstelling geheel ontbreekt. Vergelijking van de overwegingen van de Hoge Raad zou bijna het vermoeden doen rijzen dat de desbetreffende rechtsoverwegingen in de beide arresten zijn verwisseld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e0be0dd5c2d092e28eb0ef53d5b486483f223d11dc042316b2b9d355e193e2dc | shasum -a 256