Onder 5.9. Parket bij de Hoge Raad 26 januari 2016

Ik onderken dat het onderscheid tussen een beklag dat wel en dat niet op dezelfde grond berust, in de praktijk niet altijd gemakkelijk zal zijn te maken. Hoe ruimer het “onderwerp” van het eerste beklag wordt opgevat, hoe eerder zal bij het herhaalde beklag slechts sprake zijn van een nieuw argument waarmee de klager alsnog zijn gelijk probeert te halen. Hoe enger daarentegen het "onderwerp" van het eerste beklag wordt genomen, hoe eerder gezegd kan worden dat het herhaalde beklag op een nieuwe grond berust. Dat hier speelruimte bestaat, doet aan de kern van de zaak echter niet af. Die kern is dat het bij de vraag of de klager in een herhaald beklag kan worden ontvangen, niet gaat om een boekhoudkundige vergelijking van de aangevoerde feiten en omstandigheden waarbij het herhaalde beklag ontvankelijk is zodra een gegeven wordt opgevoerd waarvan niet blijkt dat daarop eerder een expliciet beroep is gedaan. De strekking van het beroep dat op de feiten wordt gedaan, mag bij de vergelijking niet buiten beschouwing blijven en zou daarbij zelfs centraal moeten staan. Dat betekent dat bij de beantwoording van de vraag naar de ontvankelijkheid begonnen moet worden met een vergelijking van de gronden waarop het eerdere en het herhaalde beklag berust. Beslissend is uiteindelijk of het aangevoerde van dien aard is dat een nieuwe beslissing is gerechtvaardigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7dd08694d6a7028e9aa065e83f4aeb021a2b0e79451fee7cee6105ed5937508c | shasum -a 256