Onder 1.5 Parket bij de Hoge Raad 1 april 2016

De rechtbank heeft verder terecht opgemerkt dat bovendien het verzoek van [eisers] in 1998 om de strook grond van de gemeente te kopen onverenigbaar is met enige eigenaarspretentie van de strook grond. [eisers] stellen wel terecht dat het verzoek van [eiser 1] in 1998 niet kan afdoen aan een eenmaal voltooide verkrijging door verjaring. Dat neemt echter niet weg dat in dat geval uit het verzoek van [eiser 1] aan de gemeente moet worden geconcludeerd dat hij de desbetreffende strook grond kennelijk niet door zijn rechtsvoorganger in eigendom geleverd heeft gekregen en dat hij deze vervolgens evenmin is gaan houden voor zichzelf. Dit ligt hooguit anders voor de plaats waar de rechtsvoorganger van [eiser 1] op perceel nr. [1] een broeikas had die deels op het perceel van de gemeente gelegen was. Nu volgens de door [eisers] overgelegde verklaring van de rechtsvoorganger die broeikas in 1987 is gebouwd doet zich ten aanzien van de broeikas, voor zover gelegen op het perceel van de gemeente, echter niet de situatie voor dat een daaruit mogelijk af te leiden bezit van het desbetreffende gedeelte van het perceel van de gemeente reeds twintig jaar had geduurd ten tijde van de in het verzoek van 1998 gelegen erkenning van [eiser 1] van de eigendom van de gemeente van (ook) dat deel van de strook grond (rov. 3.3.5).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/33cf7d74206454580192c3064602b246dcc282b14a72a0010444f85412bc9c7d | shasum -a 256