Onder 5.4 Parket bij de Hoge Raad 29 januari 2016

Zonder de aangescherpte regel uit rov. 5.1.5 van [B/C] dat de rechter kenbaar aandacht eraan moet besteden of dergelijke later intredende omstandigheden zulke aanwijzingen opleverden per uiterlijk ontslagdatum , zou ik nog wel durven zeggen dat voldoende inzichtelijk is dat het hof in de twee omstandigheden aanwijzingen zag voor wat op de ontslagdatum kon worden verwacht over de duur van de arbeidsovereenkomst. Het ging immers in de bouw tijdens de kredietcrisis zoals bekend bar slecht, waarvan de casus in deze zaak een voorbeeld is: van 70 man personeel terug naar helemaal geen personeel, terwijl al in 2009 duidelijk was dat hard ingegrepen moest worden om bedrijfseconomische redenen bij Regiobouw. Maar de regel uit dit arrest is streng, er moet kenbaar aandacht aan zijn besteed of die latere omstandigheden bedoelde aanwijzingen opleverden per ontslagdatum. Daarvan kan, lijkt mij, niet worden gesproken. Er wordt gewoonweg niets over gezegd verder door het hof, zodat inderdaad ofwel de juiste regel uit beeld is geweest, danwel geen sprake is van een toereikende motivering gelet op deze regel, zoals de klacht aanvoert. Als men de begroting van 10 maanden salaris los zou willen zien van de door het hof genoemde omstandigheden en alleen de vijfde volzin dragend zou willen zien voor ’s hofs oordeel (zoals Regiobouw betoogt bij s.t. onder 4.6), dan is niet begrijpelijk waarom de twee gewraakte omstandigheden hier worden opgevoerd door het hof, zodat dat volgens mij geen juiste opvatting van deze overweging kan zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4d82bd052721508dfc3aa3eef26f84b223f4c49fd2db511ed8c4c4b74c2af459 | shasum -a 256