Onder 2.14 Parket bij de Hoge Raad 25 maart 2016

Het onderdeel betoogt nog dat art. 33 Rv in een geval als het onderhavige, dat wordt gekenmerkt door de in subonderdeel 1.5 genoemde omstandigheden, aldus zou moeten worden uitgelegd dat indiening per e-mail mogelijk is (en art. 3.1.4 dus onverbindend moet worden verklaard). De in subonderdeel 1.5 genoemde omstandigheden zijn, samengevat, de volgende: de appeltermijn is kort (acht dagen) en [betrokkene] ontving een afschrift van het vonnis pas na drie dagen; de vorige advocaat van Suolla was niet meer beschikbaar; herstel van het gebrek vond kort nadien plaats; de toegang tot een inhoudelijke beoordeling door de rechter is voor Suolla van groot belang; de faillietverklaring heeft grote gevolgen voor Suolla en de Ontvanger en overige belanghebbenden zijn niet in hun belangen geschaad. In de schriftelijke toelichting is daaraan nog toegevoegd dat de e-mail is verstuurd naar een officieel e-mailadres. Waarom deze omstandigheden tot een dergelijke uitleg van art. 33 Rv zouden moeten leiden, komt in het onderdeel niet goed uit de verf en valt ook niet zonder meer in te zien. Art. 33 Rv geeft geen aanknopingspunten voor een dergelijke uitleg. Van een (uitzonderings)situatie zoals aan de orde in HR 17 april 2015 (zie bij punt 2.6) – te weten een al geruime tijd in de rechtspraak onverkort geaccepteerde wijze van indiening – is ook geen sprake. Relevant is nog dat art. 3.1.16 van het Procesreglement de rechter de mogelijkheid biedt om van het procesreglement af te wijken indien de specifieke omstandigheden van het geval daartoe aanleiding geven, zodat een belangenafweging in dat verband plaats kan vinden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c7cf81a8ab4ced8ad65110a14754cc2b0d60e232dc1548e420ceae71bc9c7bfb | shasum -a 256