Onder 4.5 Parket bij de Hoge Raad 29 januari 2016

Subonderdeel 2.1 klaagt dat het hof in rov. 3.8 een te strenge maatstaf heeft aangelegd voor bepaalbaarheid, door te vereisen dat de te betalen afkoopsom als concreet bedrag wordt genoemd in de aanbiedingsbrief en/of dat [verweerster] dat bedrag zelfstandig uit de aanbiedingsbrief moet kunnen opmaken en dat [verweerster] op grond van die brief een weloverwogen keuze moet kunnen maken. Het hof heeft daarmee miskend dat een aanbod voldoende bepaalbaar kan zijn als de vaststelling van de verbintenissen eventueel achteraf kan geschieden naar van tevoren vaststaande criteria, zo nodig met toepassing van art. 6:248 BW, eventueel door één van de partijen. Aan deze maatstaf is hier gelet op de stellingen (a) t/m (d) uit 4.4 voldaan volgens de eerste rechtsklacht, althans is het tegendeel zonder nadere, maar ontbrekende, motivering niet in te zien. Daar komt volgens de tweede rechtsklacht bij dat het hof zo heeft miskend dat [verweerster] heeft aanvaard dat het uiteindelijke door haar te betalen bedrag pas bekend wordt gemaakt onder de modaliteiten uiteengezet in 4.4 onder (d) en dat staat er rechtens aan in de weg te oordelen dat het aanbod uit de aanbiedingsbrief als onvoldoende bepaald of bepaalbaar moet worden gezien wegens het ontbreken van een concreet bedrag en/of het gegeven dat niet duidelijk is hoe de korting op de afkoopsom moet worden berekend en/of de omstandigheid dat geen weloverwogen keuze zou kunnen worden gemaakt. Althans valt volgens subonderdeel 2.1 zonder daartoe ontbrekende motivering het tegendeel niet in te zien.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7fe70b25ff91f7e6f16a77311253e304c156b39ad8ca6e33dcb1ac88ede84abf | shasum -a 256