Onder 2.5.2 Parket bij de Hoge Raad 22 januari 2016

Voormelde stellingen van Provincie c.s bieden, naar het voorkomt, bepaald steun aan het door hen ingenomen standpunt dat de Participantenovereenkomst niet opzegbaar is, zolang GNR uitvoering geeft aan de haar bij de statuten opgedragen taak. Het hof verwerpt evenwel het verweer van de Provincie c.s. dat de Participantenovereenkomst onopzegbaar is in rov. 2.4.3 op de volgende gronden: “ Het belangrijkste argument van de Provincie c.s. dat GNR “ten eeuwigen dage” het natuurgebied in stand dient te houden, miskent dat deze norm zich richt tot GNR als beheerder van de haar ter beschikking gestelde natuurgebieden maar niet tot de participanten zelf. Nu in toelichting op de participantenovereenkomst voorts niets is opgenomen waaruit de onopzegbaarheid daarvan kan volgen, de participanten - allen overheden - geacht worden over voldoende juridische kennis te beschikken om zich dat te realiseren, en dat ook niet uit het gedrag van de participanten jegens elkaar kan volgen, verwerpt het hof de uitleg van de Provincie c.s.” Het hof maakt hiermee, naar het voorkomt, niet op voldoende overtuigende wijze duidelijk dat het verweer van de Provincie c.s., opgevat als hiervoor weergegeven, niet opgaat. Het moge zo zijn dat de statuten van GNR alleen haar als beheerder van de Gooise natuurgebieden de ‘norm stellen’ om deze gebieden in stand te houden, dat neemt niet weg dat GNR een initiatief en al voor een zeer lange tijd een project van de gezamenlijke Participanten is, over wie in dezelfde statuten is bepaald dat de geldmiddelen van GNR onder meer zullen bestaan uit bijdragen van de Participanten. Daarmee blijkt al uit de statuten van een gezamenlijke financiële verantwoordelijkheid van de Participanten voor de verwezenlijking door GNR van de haar statutair voor onbepaalde duur verleende opdracht. In die statuten is ter zake niet voorzien in een uittreden van een Participant. De Participantenovereenkomst sluit hierop aan. Daarin zijn, zo vermeldt de considerans, nadere afspraken vastgelegd ‘met betrekking tot de bijdragen in de geldmiddelen van de statutair te Hilversum gevestigde “Stichting Goois Natuurreservaat”’. Tegen deze achtergrond is niet veelzeggend dat in de toelichting op de Participantenovereenkomst niets is opgenomen waaruit de onopzegbaarheid van de overeenkomst kan volgen. De nauwe band van de overeenkomst met de statuten, waaruit blijkt van een bedoeling van iedere Participant om blijvend financieel bij te dragen aan de verwezenlijking door GNR van de statutaire doelstelling, vormt als zodanig al een duidelijke aanwijzing dat de overeenkomst niet opzegbaar is, zolang GNR zich inzet voor de verwezenlijking van de statutaire doelstelling. Hiervoor gaat evenzeer op dat de Participanten – allen overheden – geacht kunnen worden over voldoende juridische kennis te beschikken om zich dat te realiseren. Dit laatste laat ook toe om in het voorzien zijn in de Participantenovereenkomst van slechts de mogelijkheid van aanpassing van de verdeelsleutel en niet tevens van opzegging van de overeenkomst een gedraging te zien, waaruit de bedoeling valt af te leiden dat opzegging van de overeenkomst niet tot de mogelijkheden behoort, zolang GNR zich inzet voor de verwezenlijking van de statutaire doelstelling. Opzegging is een definitieve stap, terwijl aanpassing van de verdeelsleutel ruimte biedt om een Participant voor een zekere periode tegemoet te komen wanneer hij met financiële krapte kampt. En uiteindelijk is er, ook indien onopzegbaarheid als uitgangspunt is aan te houden, nog altijd de uitweg van artikel 6:248 lid 2 BW. Die uitweg, die niet gelijk te stellen is met de weg van de krachtens billijkheid en redelijkheid aan beperking onderhavige opzegbaarheid, is ten deze door het hof niet gevolgd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a11a1ae437e415884d730aff9b37945abfbc9eb031353b8dc8a058d0ebe6733f | shasum -a 256